GAWRYCH  Zygmunt   

 

Zygfryd Gawrych, z zawodu elektrotechnik, był w czasie kampanii wrześniowej 1939 r. w grupie żołnierzy Franciszka Kleeberga. W/g informacji mamy był radiotelegrafistą. Stopień wojskowy podporucznik rezerwy.
Urodził się 15.01.1910 r. we wsi Czemlewo (woj. kujawsko - pomorskie), syn Anastazego. W wieku 5 lat traci matkę. Mieszka z ojcem i rodzeństwem we wsi Jamielnik (woj. warmińsko - mazurskie). Przed II wojną światową pracuje jako nauczyciel. W 1941r. znajduje się w Warszawie, daleko od stron rodzinnych. Pracuje na poczcie na stacji Warszawa Główna. 1.10.1942 gestapo przyjeżdża po ojca na dworzec, zabiera w Aleję Szucha, następnie po przesłuchaniu na Pawiak. Mama otrzymuje 2 karty pocztowe z Pawiaka 28.10.1942 i 5.11.1942 r. Podobno byla próba uwolnienia ojca, ale nie powiodła się.
Z akt Muzeum Stutthof wynika,że Zygfryd Gawrych został dostarczony do KL Stutthof 4.02.1943 r. przez gestapo Grudziądz. W obozie oznaczony numerem 19303 jako więzień polityczny. Akta sprawy gestapo Grudziądz IVc2a. Zmarł w Stutthofie dnia 23.04.1943 r
Wśród zatrzymanych 1.10.1942r. był Stanisław Chomicz, elektryk. Przebywał w jednej celi z ojcem. Miał szczęście, został uwolnony. Widziałam go dwa razy po wojnie. 21.IV.1952 r. zeznawał w sądzie jako świadek, w sprawie uznania ojca za zmarłego. Był po zabiegu tracheotomii.

 

 

informacja Bożenna Rybacka - wpis Admin w dn. 22.06.2015 r.

POWRÓT NA STRONĘ "Więźniowie Pawiaka"